ՀՅԴ քարոզչական խմբերը մայիսի 15-18-ը Կենտրոն, Ավան, Շենգավիթ, Նոր-Նորք, Աջափնյակ, Մալաթիա-Սեբաստիա, Քանաքեռ-Զեյթուն և Արաբկիր համայնքների ընտրողներին ներկայացրին կուսակցության համամասնական ցանկն ու նախընտրական ծրագիրը:

Տասը տարի անց նույն իրավիճակն է
Ակնհայտ է, որ 90-ական թվականներին փոխվեցին Երևան քաղաքի զարգացման վեկտորները:

Քաղաքի տեղական ինքնակառավարման մարմինները պարտավոր են նպաստավոր պայմաններ ու միջավայր ստեղծել բնակիչների արժանավայել կենսագործունեության համար, պաշտպանել նրանց իրավունքները, ապահովել անվտանգությունը, անդորրը, մատուցել անխափան, որակյալ և մատչելի ծառայություններ:

Պետությունը պետք է մշակի և կիրառի երկրի համար ռազմավարական նշանակություն ունեցող ապրանքատեսակների գների վերահսկման և կամայականությունների կանխարգելման այնպիսի համակարգ, որը գոնե նվազագույնի կհասցնի սուբյեկտիվ գործոնի ազդեցությունը:

Արդյո՞ք ունենք ռեսուրսներ դրանք իրականացնելու:
-Համոզված եմ, որ ունենք և հարկ է, որ դրանց տեղաբաշխման ժամանակ կիրառվի թիրախային մոտեցում:

Քրեական օրենսգրքի 225 և 300-րդ հոդվածներում փոփոխություններ կատարելու նպատակով ստեղծված աշխատանքային խմբում տարաձայնությունները հիմնականում վերաբերում էին իրավունքի տեսության և այն պրակտիկայի վերածելու հարցերին ու, մասնավորապես, այն հարցում, թե արդյո՞ք հոդվածի վերնագիրը պետք է համապատասխանի հոդվածի բովանդակությանն ու հանցատեսակների մանրամասն նկարագրմանը, թե՞ ոչ:

Որպես տնեսագետ` Ա.Մինասյանը նշեց, որ այդ ծրագրերում բավական անորոշություն կա, մասնավորապես` հայտնի չէ, թե աջակցության ծրագրերի շրջանակում Հայաստանի փոքր և միջին բիզնեսի զարգացմանն ուղղված` 300 մլն դոլարի ներմուծումը որ ճյուղերին է վերաբերում, և ինչ արդյունքներ են սպասվում:

"Կորպորատիվ սոցիալական պատասխանատվություն" տերմինը մեզանում նորություն, բայց մի մոտեցում է, որից շահում է և բիզնեսը, և հասարակությունը: Նորամուծությունն ամբողջ աշխատաշուկայում ներդնելու անրաժեշտության մասին խոսեց պատգամավոր Արծվիկ Մինասյանը ՀՅԴ-ից:

Ա.Մինասյանը կրկին կարևորեց մենաշնորհների դեմ պայքարը, ինչը թույլ կտար շատ ավելի համարձակ բյուջեներ ներկայացնել, ինչպես նաև արտահանումները խրախուսողի դերի ստանձնումը պետության կողմից, որպեսզի տեղի արտադրողների համար նոր շուկաներ գտնվեն:

Ինչպես յուրաքանչյուր, այնպես էլ հաջորդ տարվա բյուջեն երկրի սոցիալ-տնտեսական կյանքին միջամտելու պետության աստիճանը բնորոշող համապարփակ փաստաթուղթ է, որտեղ նշված են այն հիմնական ուղղությունները, թե պետությունը որ ոլորտում ինչպիսի ծախսային քաղաքականություն է իրականացնելու և ինչ խնդիրներ է կարևորվելու:

Մատնանշելով, որ 1 մլն-ից ավելի աղքատների համար անհասկանալի է պետության վարած գնաճի զսպման քաղաքականությունը և հասարակությունը հայտնվել է հերթական թանկացումների տհաճ իրողության առջև` Ա. Մինասյանը գտնում է, որ բարձր տնտեսական աճը, պետական բյուջեում սոցիալական և տնտեսական բնույթի ծախսերի մեծացումը ոչինչ չարժեն այն անձանց համար, ովքեր հատկապես սպառողական ապրանքների գների բարձրացման պայմաններում չունեն անհրաժեշտ միջոցներ հոգալու իրենց և ընտանիքների նվազագույն կենսամակարդակը:

Անկախությունից մինչ այսօր ձևավորված պետական, քաղաքական, տնտեսական և հասարակական իրավունքները այլևս անհրաժեշտ առաջընթաց չեն ապահովում: